Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

vrijdag 30 december 2016

eindejaarsgedachten en een louterende wandeling

Dat de eindejaarsfeesten niet voor iedereen feestelijk zijn begrijp ik goed. In de roes van kerst en oud- en nieuw raken dagelijkse zorgen wat op de achtergrond maar niet voor wie alleen is en eenzaam. Niet iedereen die alleen is, is ook eenzaam. Zo is ook niet iedereen die niet alleen is, níet eenzaam. Je persoonlijke situatie en beleving maken daarbij een wereld van verschil. Dat er ineens veel kan gebeuren in een mensenleven hebben wij door de medische molen waarin Hans eind dit jaar verzeild raakte zelf ondervonden. Ook om ons heen werden mensen geconfronteerd met ziekte, zorgen, verlies of eenzaamheid. Ieder ging en gaat daar op een geheel eigen wijze mee om en dat is zoals het gaat. Wij kunnen daarbij soms steun bieden maar soms ook niet.  Net zoals anderen ons soms steun kunnen bieden en soms ook niet, ook dat is zoals het gaat. Oordelen helpt daarbij niet.
   
Vandaag was het mistig maar práchtig door de rijp op alle takken en bladeren. Hans en ik hoefden niet ver weg te gaan voor de mooiste taferelen. We wandelden bij Kleine Maarssenveense Plas, die vlakbij onze tuin ligt en wat hebben we weer genoten van al het moois dat we zagen! Hier volgen wat plaatjes die we onderweg maakten:


   
  Aalscholvers









Bessen van de Gelderse roos.





 Ons tuinhuisje gezien vanaf het wandelpad bij de plas (ingezoomd).

Het achterste tuinhuisje is het onze.

Een herinnering aan de onlangs overleden tekenaar, schrijver, cartoonist Peter van Straaten.

Met recht "walking through a winter wonderland". 









Ondanks de kou wandelden we ook nog even door ons eigen Vechtdorp. Dit is de Langegracht in Maarssen. 

Het Zandpad van Maarsen richting Breukelen, de wandelaar rechts was Job Cohen die ons vriendelijk groette en wij groetten hem uiteraard vriendelijk terug.

Zicht op voormalig klooster  Doornenburgh






In het blad Happinez (nr.8), stond een interessant artikel van Lisette Thooft over het begrip: "Holding space", wat zoiets inhoudt als: liefdevol en belangeloos naast een ander staan en hem of haar -zonder oordeel- ruimte gunnen, zodat hij of zij in een eigen tempo de weg kan volgen die hij/zij moet gaan.Voorwaarde om beschikbaar te kunnen zijn voor anderen is dat je je eigen vrije ruimte voldoende bewaakt. Zo creëer je je eigen veiligheid en blijft er ruimte vrij zodat dingen anders kunnen gaan dan verwacht.
Er wordt in het artikel verwezen naar de Canadese coach Heather Plett die zich verdiept heeft in
Holding Space. Op haar blog heeft zij hierover een artikel geplaatst, zie: holding space.  Daarin vertelt ze over de geweldige begeleiding die zij en haar familieleden kregen van de palliatieve verpleegkundige die voor hun stervende moeder zorgde. Ann was de facilitator, coach en gids, schrijft ze. Door vriendelijke, niet-oordelende steun en leiding te bieden hielp ze hen door één van de moeilijkste periodes in hun leven. Door te analyseren wat Ann precies deed, kwam Heather tot acht elementen waaruit Holding space bestaat:
1. Geef anderen ruimte om te vertrouwen op hun eigen wijsheid en intuïtie;
2. Geef iemand niet meer informatie of advies dan hij/zij aan kan;
3. Pak iemands kracht niet af door voor hem of haar te besluiten (respecteer iemands autonomie);
4. Laat je eigen ego erbuiten en vestig dus niet de aandacht op jezelf;
5. Zorg dat mensen zich veilig voelen, zelfs om misstappen te zetten. Geef mensen ruimte fouten te maken, dat hoort bij leren, groeien, rouwverwerking of een overgangsfase;
6. Wees bescheiden en bedachtzaam bij het geven van hulp en het nemen van leiding;
7. Geef mensen ruimte om ingewikkelde emoties (verdriet, woede, angst, kritiek) te voelen;
8. Respecteer het als mensen andere besluiten nemen en een beleving anders ervaren dan jijzelf.

Als reminder zat er een kaartje bij het artikel in Happinez:
    

Ik stop het THINK-kaartje bij mijn telefoon, want het zijn goede vragen om over door te denken en om mee te nemen in het nieuwe jaar:

Is het Echt, is het Waar? (ik moest onmiddellijk denken aan het motto van Vlasleeuwenbekje: Is dat zo?)
Helpt het? (Is het zinnig, nuttig, weldadig, etc, etc)
Inspireert het? (Ik moest hierbij denken aan de inmiddels beroemde zin van Marie Kondo: does it spark joy?)
Is het Nodig? (Móet het?, kan het niet anders, kan het niet eenvoudiger, etc. etc)
Is het Vriendelijk? (Kan het niet wat minder egoïstisch, wat belangstellender, wat voorkomender?)

woensdag 28 december 2016

Kerst en wandelingen

We kijken terug op gezellige kerstdagen. Ik hou ook van het versieren van huis en tuin met wat lichtjes, groen en bloemen met kerst. Dit jaar al in november kwamen mijn nicht en ik in kerststemming door ons bezoek aan de Country Christmasfair op Kasteel De Haar, altijd een prachtig verzorgd evenement en juist het leukst als ik een paar jaar níet ben geweest.
Daarna volgde het kerstfeest bij m'n broer met Hans en m'n moeder, waarbij de medewerkers weer alles gedaan hadden om de bewoners en hun familie een fijne avond te bezorgen. Zelf hadden ze er ook weer veel plezier in: als herder, engel of gulle gastheer/-vrouw! Eerste kerstdag waren m'n moeder en nicht bij ons en tweede kerstdag waren we met z'n drieën en hebben Hans en ik een stormachtige maar zonnige wandeling gemaakt bij de Breukeleveense/Tienhovense plassen , het mooie wandelgebied tussen Tienhoven en Loosdrecht. Ook dinsdag hebben we gewandeld, door Loenen a/d Vecht. We gingen tegen de avond en het was ook daar sfeervol met de lichtjes die hier en daar aan gingen.







 Een "poesproof" kerstboeket (bovenop zit plakband tegen hengelende poezenpootjes: dat hielp zowaar!).

 

 Tienhoven

 De Tienhovense Plassen

  

  Loenen a/d Vecht











dinsdag 27 december 2016

O, o, Den Haag...

Vorige week zaterdag gingen we naar Den Haag met onze vrienden sinds jaren met wie we veel interesses delen en al veel uitjes ondernomen hebben. Wat hadden we ook nu weer een gezellige dag in deze mooie, sfeervolle stad vol statige gebouwen!




Den Haag was in de periode voor kerst prachtig versierd en met de drukte viel het eigenlijk nog best mee. Op de kerstmarkt was het wel flink druk. We liepen er wel enigszins alert maar toch zorgeloos rond, niet wetende van de ellende die even later in Berlijn zou worden aangericht op de kerstmarkt bij de Gedächtniskirche....

Het Plein




Het eerst gingen we naar het Mauritshuis, net naast het torentje van Mark Rutte. Het Mauritshuis heeft een prachtige vaste collectie, met overbekende werken als meisje met de parel van Vermeer, de stier van Potter en het puttertje van Fabritius. Ik las laatst ergens dat het meisje met de parel erg trendy is op dit moment. Afbeeldingen hiervan schijnen in veel huizen te bewonderen te zijn.  Het puttertje was letterlijk gevlogen, naar een tentoonstelling in Edinburgh, zie: het-puttertje-naar-edinburgh maar sommigen van ons meenden hem toch te hebben gezien....




Er is momenteel een mooie tentoonstelling te zien van schilderijen uit de collectie van het Britse koninklijk huis: Hollanders in huis, Vermeer en tijdgenoten uit the British royal collection. Deze tentoonstelling bevat vooral genrestukken over het dagelijks leven, die we zo goed kennen van Jan Steen: met flirtende, etende en drinkende dames en heren, spelende kinderen en vaklieden en winkeliers. In de tentoonstelling zijn werken  te zien van verschillende Hollandse meesters uit de Gouden Eeuw,  zoals Gerard ter Borch, Gerrit Dou, Pieter de Hooch, Gabriël Metsu en Jan Steen.  

foto: Mauritshuis

Dit schilderij hierboven, De muziekles, is van Johannes Vermeer en is gemaakt rond 1660. Het toont een dame en een heer bij een instrument, een virginaal. De muziek staat in veel oude schilderijen symbool voor de liefde. Het schilderij heeft een mooi perspectief door de hoek, de vloer, het tafelkleed en het vage gezicht van de man ten opzichte van de witte kruik op tafel.


Jan Steen beeldde hier het spreekwoord "Soo voer gezongen, soo na gepepen" uit (slecht voorbeeld doet slecht volgen). Dat is van alle tijden, zie je maar.

Dit schilderij heet: "de verwaarloosde luit" en is van Willem van Mieris. Het thema van dit schilderij is de liefde. Daarop wijzen de lustopwekkende oesters en de luit, die vaak in verband gebracht werd met seksuele intimiteit.  Waarom er rechts merkwaardige strepen doorlopen weet ik trouwens niet.

En hier is nog een "met ritsigheydt bevangen" dametje van Jan Steen te bewonderen, het schalks kijkende oestereetstertje. Het is een klein schilderijtje (21 x 15 cm) en de voorwerpen op de voorgrond zijn zó mooi gedetailleerd geschilderd, heel knap. Ook hier helaas weer strepen op rechts.






Hierboven Rembrandt, de meester van het licht, prachtig hoe hij zijn snelle, trefzekere streken op het doek zet én details weet uit te werken.

Het, wat de Engelsen "roofscape" noemen, van het torentje, dat ondanks de meesterwerken ín het Mauritshuis, ook de aandacht trok van onze vriend die dakdekker is. Hij herstelt ook graag daken van mooie monumentenpanden.


Het mooist vind ik de bloemen- en fruitstillevens, zoals op dit prachtige schilderij van Jan van Huysum,



of deze perziken van Adriaen Coorte die ook  de onderstaande aardbeien geschilderd heeft.




 Ook prachtig: de vaas met bloemen van Jan Davidz de Heem. Hieronder een mooi detail hieruit:





Aan het houtwerk is in het Mauritshuis ook veel aandacht besteed. Het huis werd in de 17e eeuw als woonhuis gebouwd voor graaf Johan Maurits van Nassau-Siegen. Het werd ontworpen door de beroemde architect Jacob van Campen, die o.a. ook het Paleis op de Dam in Amsterdam ontworpen heeft. Wrang onderdeel van de geschiedenis van het Mauritshuis: het werd betaald uit geld dat door de West Indische Compagnie verdiend werd met slavernij. In Brazilië verdiende graaf Johan Maurits veel geld aan de rietsuikerplantages over de rug van de slaven die daar te werk werden gesteld...


 Het Binnenhof.


Hier resideert de "terrormeeuw", die nietsvermoedende burgers broodjes haring uit de hand pikt.  


Onderweg naar het Museum Bredius (we hadden nog niet genoeg gekregen van de oude meesters), kwamen we langs deze imposante deur in kerststijl.

Het Bredius Museum heeft momenteel een tentoonstelling genaamd Linking Pieces. Hier zijn schilderijen te zien die in de loop van de tijd in stukken gesneden zijn en door toeval of intensieve research inmiddels weer met elkaar verenigd zijn.

 foto: Museum Bredius

Hier hangen, naast de gelinkte stukken uit de tentoonstelling, ook mooie werken uit de vaste collectie. Ook het gebouw is de moeite van het bezichtigen waard. Ik heb er na het Mauritshuis alleen niet meer zoveel foto's van gemaakt:

Voor en na het herstel.





Lief detail uit een veel groter schilderij.




Van een bezoekster van het Bredius Museum hoorden we dat er om de hoek een leuke kerstmarkt was, en inderdaad:

  

 Willie had nu even geen tijd voor ons en tja, dan word je soms wat balorig:


en dus legde D zijn hand op de knie van een vreemde mevrouw. B, die achter hem stond, was not amused....;)

   Op de terugweg naar het station gingen we de kerstmarkt nog even over. 

 Nog wat sfeerplaatjes van hartje Den Haag in het donker.