Bij de Tulpenboom

Bij de Tulpenboom

zondag 29 mei 2016

Een fijne week in de Elzas

Vorige week zaterdag vertrokken Hans en ik naar de Elzas waar we een fijne vakantieweek hadden.


Aan de gevels van de winkels in de vele dorpen die we onderweg bezochten hingen de mooiste uithangborden aan vakwerken huizen. In deze omgeving heeft Anton Pieck vast veel inspiratie kunnen opdoen voor de Efteling! Ik heb gelezen dat hij daarvoor met zijn vrouw naar diverse plekken reisde, o.a. Engeland, Duitsland en ook Frankrijk. Misschien is hij ook in de Elzas geweest en heeft hij daar onderstaande aquarel gemaakt van de stad Colmar, die zo'n 70 kilometer ten zuiden van Straatsburg ligt (zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Colmar).



Ons tijdelijke huis in Baldenheim, vlakbij de grotere plaats Sélestat. Op de foto hieronder links bij het balkon is nog net een stukje van ons appartement te zien. 


Het was een fijn appartementje met eigen opgang in een oude boerderij in het dorpje Baldenheim. De eigenaren zijn aardige jonge mensen die er wonen met twee kleine kinderen en een lieve, grote hond, Guymauve (zo klonk het ongeveer). Het was heerlijk om na een dag struinen door de streek weer thuis te komen in ons optrekje. Steevast werden we begroet door Guymauve die altijd in was om te spelen en die feilloos wist wanneer we bij de slager om de hoek ham hadden gehaald. Dan dook ze in de tas als ze de kans kreeg! 


Zondags was het nog mooi weer. Voor de dagen daarna was er regen voorspeld. We besloten daarom om zondag naar het kasteel Haut Konigsbourg (zie: http://www.haut-koenigsbourg.fr/en/) te gaan dat niet ver van Baldenheim ligt. Het was erg warm en er waren redelijk veel mensen. Omdat we al best wat Middeleeuwse kastelen hebben gezien besloten we om niet naar binnen te gaan maar wat rond te wandelen in de mooie omgeving, lekker in de koelte van de bossen.   




  Het uitzicht vlakbij de ingangspoort was weids en prachtig. 

 Het kasteel is één van de grootste van Frankrijk in z'n soort en erg mooi gerestaureerd.





Dit bosschepsel kwamen we onderweg tegen. Hij keek niet onvriendelijk en liet ons verder met rust;) 



 De ruïne van de Oedenbourg, ofwel Klein Koenigsbourg stamt uit de 13e - 15e eeuw.

We waanden ons in de Droomvlucht van de Efteling. Het was er zó mooi en stil nu we even verder van het kasteel af waren. Dat is vaak zo.

Links van het midden zie je het kasteel liggen boven op de heuvel.  Rechts vooraan stond een kapelletje, iets wat je hier ook veel ziet. De bewoners van deze streek zijn niet allemaal rooms-katholiek, er is ook een behoorlijke groep protestanten. In Sélestat is ook een oude humanistische bliblotheek  gevestigd die in de 15e eeuw is opgericht door het hoofd van de Latijnse school. Er zijn o.a.  boeken te vinden met handschriften uit de Merovingische tijd, de 5e tot de 8e eeuw, toen Frankische koningen regeerden in Frankrijk, Duitland, Nederland en België (zie: https://fr.wikipedia.org/wiki/Biblioth%C3%A8que_humaniste).


We reden nog wat rond in de omgeving en kwamen uit in de buurt van Jebsheim, waar in de 2e Wereld Oorlog zwaar gevochten is en waar ruim 1600 militairen en enkele burgers gedood werden en rond 2000 gewonden vielen (zie: http://standwheretheyfought.jimdo.com/alsace-2011-the-battle-of-jebsheim-jan-24-feb-2-1945-then-and-now/) .
 


Hans kijkt in de bunker die nog als een stille getuige in het landschap staat. Een stuk verder is een gedenkteken opgericht om deze bloedige, vreselijke strijd te kunnen herdenken. Op veel plaatsen in de Elzas zijn bunkers en andere overblijfselen te vinden van zowel de eerste als tweede Wereld Oorlog. Veel van de kleine dorpen verloren tientallen mannen in deze oorlogen. In Markolsheim bezochten we nog een grote bunker die was ingericht als Museum over de Maginot Linie (zie:http://www.tourisme-alsace.com/nl/269000021-Musee-Memorial-de-la-Ligne-Maginot-du-Rhin.html). 

Naast het museum zag ik een groot veld dat was ingezaaid met veldbloemen. Ik kon de verleiding niet weerstaan om een bosje te plukken. We hebben de hele week genoten van deze bonte kleurenpracht! 






Maandag was het inderdaad grijs en het regende de hele dag. Dat was niet zo erg want voor die dag stond het Lalique-museum in Wingen sur Moder (zie:http://www.musee-lalique.com/en) op ons programma. Wat een prachtig museum is dat!! Het gebouw, de presentatie van de prachtige objecten van de wereldberoemde edelsmid en glaskunstenaar René Lalique (zie:https://nl.wikipedia.org/wiki/Ren%C3%A9_Lalique). In de stijl van de art deco en jugendstil ontwierp hij de prachtigste sieraden en glasobjecten maar ook luxere massaproducten zoals half-kristallen parfumflacons en vazen. Daarbij wordt het glas in metalen mallen geperst. In de fabriek in Wingen sur Moder worden nog steeds prachtige glasobjecten en sieraden gemaakt (zie:http://www.lalique.com/en ). René  Lalique vond zijn inspiratie vaak in de natuur en o.a. in het japonisme, een stroming die eind 19e/begin 20e eeuw in de kunst in zwang raakte. Lalique was vernieuwend in het verwerken van glas en edelstenen in sieraden en objecten. In zijn fabriek had hij goede vaklieden in dienst uit deze streek, waar zowel in Duitsland als Frankrijk al eeuwen glas gemaakt wordt.

 René Lalique












 Lalique ontwierp parfumflacons voor bekende merken zoals Coty, Nina Ricci, Boucheron.

 Ontwerp

Eindproduct







Een eigentijds ontwerp uit de Lalique fabriek.

Er was ook een tentoonstelling over Lalique en reizen begin 20e eeuw, vooral met zeeschepen. Hoewel we deze tentoonstelling in eerste instantie oversloegen, besloten we die toch ook te bekijken. Dat was ook zeer de moeite waard!



 Radiateurdop ontworpen door ...


 Hier ook en later gekopieerd als merkteken door autofabrikanten, o.a. Honda.

 Glazen paneel voor in een trein, meen ik.

 Ook het vrijheidsbeeld in New York, zoals te zien is op deze affiche is ontworpen door...., nee dat was een andere beroemde Elsasser, Frédéric Bartoldi uit Colmar.


Geïnspireerd door René Lalique maakte ik thuis deze tekening naar één van zijn ontwerpen met contépotlood op grijs papier.

De volgende dag, dinsdag, was het ook nog druilerig maar in de loop van de dag knapte het weer weer op. We besloten een deel van de Elsasser wijnroute te rijden. We hadden bij aankomst van onze gastheer en -vrouw een fles witte wijn gekregen en eendenpaté. Hoe gastvrij en aardig! De paté is niet zo aan ons besteed maar de wijn smaakte ons erg goed! Onderweg namen we (uiteraard) geen wijn om goed te blijven sturen over de toch al slingerende wegen;) Van Mittelbergheim (met predicaat mooiste dorpen van Frankrijk, terecht!) gingen we via Andlau, Itterswiller, Blienswiller, Dambach la Ville, Scherwiler, Kintzheim, Ribeauvillé, Riquewihr (ook met hetzelfde predicaat), Kaysersberg, Lapoutroie en de Col de Bonhomme en door de mijnstad Sainte Marie aux Mines weer terug naar Baldenheim. Het was echt heel schilderachtig!












 Overal ooievaars (cigognes), hèt symbool van  de Elsas.












 Práchtig, die afgebladderde luiken! Mooier dan strak in de verf, vive la France! 

 Hier hou ik van: hoe ouder het hout en hoe meer spinnewebben, hoe liever! 






Een opknappertje. Via Facebook van Hans gaf vriend D. aan er wel brood in te zien!





Een (sch)ooievaar die niet bidt voor de stukjes worst die hem werden toegeworpen. Kíkkers moeten het zijn of muizen en escargots, bien sûre!

 Bijna ieder dorpje heeft een poort met klokkentoren.



 't Is niet gauw te bont in de Elzas.







Vlakbij le Col du Bonhomme

Tot zover voor nu, het tweede deel wordt snel vervolgd!